درباره ما

ویروس HTLV-I

ويروس HTLV-I از رترو ويروسهاي انساني است كه در كسر كوچكي (احتمال كم) از جمعيت آلوده، بيماري ها ي جدي (محتمل بزرگ) ايجاد مي كند. استان خراسان بخصوص شهرهاي مشهد و نيشابور از مناطق اندميك با شيوع حدود به ترتيب 3 و 7 درصد در جديدترين مطالعه ها مي باشند ( کنگره HTLV-I ، مطالعات جهاد دانشگاهی مشهد).
رشد جمعيت، گسترش گردشگري، افزایش رفتارهاي پر خطر و نوع بيماري هاي ناتوان كننده اي كه اين ويروس ايجاد مي نمايد، اقدام هاي جدي تري را در سه محور بهداشتي، آموزشي و پژوهشی می طلبد. همچنین نوع نامگذاری غیر علمی این ویروس در خراسان عدم اطلاع علمی درست بسیاری از کادر پزشکی و تبلیغات نادرست باعث ایجاد جو روانی بسيار خطرناكي در سطح استان شده است که تبعات فاجعه آوری را در آینده به دنبال خواهد داشت . البته دانش نادرست كسر بسيار زياد ی از كادر پزشكي و انتقال اطلاعات نادرست به سطح جامعه وضع را بغرنج تر نموده است که به مراتب از آسیب های ویروس خطرناک تر و جدی تر است.
در چنين شرايطي ايجاد سازماني مشاوره اي در امور مربوط به اين ويروس (غير از مسائل بهداشتي آن ) در سطح دانشگاه علوم پزشكي مشهد كه سياستگزار امور اطلاع رساني، مشاوره اي و پژوهشي در استان باشد، بسيار حياتي به نظر مي رسد. بنابراين پيشنهاد مي گردد كه مشابه تجربه قبلي در مورد ستاد نانوتكنولوژي، ستادي در حوزه پژوهشي تشكيل گردد كه در سه محور زیر فعالیت نماید :
1- اطلاع رساني و تبليغات درست برای حساسیت زدایی از جامعه
2- ارائه خدمات مشاوره اي و کارگاهی مبتني بر پژوهش به معاونت آموزشي براي انتقال درست دانش مربوط به اين ويروس به دانشجويان و کادر پزشکی
3- ايجاد شبكه پژوهشي مربوط به اين ويروس بطور متمركز و استفاده از امكانات بالقوه استاني
آنچه در مورد اين ويروس و ايجاد ستاد HTLV-I با اهمیت در حوزه پژوهش های کاربردی و پایه با اهمیت می باشد شامل :
I. از آنجا كه منطقه تحت پوشش دانشگاه علوم پزشكي مشهداز مناطق اندميك مي باشد، وانگهی ویروس سبب القای بیماریهای خود ایمن و سرطانی در کسر کمی از افراد آلوده می شود. باید دانشگاه، حداقل با استفاده از این ارجحیت تحقیقاتی برای پژوهشهای علمی خود و انتشار مقالات مربوطه، در جهان شناخته شده باشد.
II. در حال حاضر یکی از محورهای اصلی تحقیق مکانیسمهای سرطان زایی و مسیرهای مولکولی آن، تحقیق در مورد Onco-viruses می باشد، که ویروس HTLV-I از آن جمله است. بنابراین پژوهشهای جهت دار، اولویت بندی شده از طرف چنین ستادی به کشف مسیرهای سرطان زایی نیز کمک خواهد کرد.
III. هم اکنون خانواده های HTLV-I مثبتی در خراسان وجود دارند، که هرگز بیماری های وابسته به HTLV-I در آنها بروز نکرده، خانواده هایی که فقط ATL ایجاد شده و خانواده هایی که فقط HAM/TSP بروز نموده است. تهیه بانکهای سرمی و ژنومی این بیماران، پژوهشهای بسیاری را خواهد توانست تغذیه نماید و باعث کمک زیادی به این بیماران در جهت یافتن روش های پیش آگهی دهنده برای بیما ری ها و روش های در مانی آنها خواهد شد.
IV. تهیه شناسنامه سرمی، ژنومیک (RNA/DNA) و ... افراد آلوده در خراسان و پیگیری وضعیت آنها بطور رایگان در این ستاد، حداقل باعث تولید نتایج قابل انتشار و نتایج هدایت کننده برای پژو هش های بعدی خواهد شد. وانگهی اطلاع رسانی مناسب به آ نها از بار روانی ناشی از نامگذاری غلط خواهد کاست.
V. ستاد، یک واحد اطلاع رسانی عمومی و یک واحد اطلاع رسانی تخصصی داشته باشد که بتواند اطلاعات خود را به اشتراک بگذارد. ایجاد سایتهای اطلاع رسانی به سایر مناطق کشور که این ویروس در آ نها در حال رشد است، کمک خواهد کرد.
VI. ستاد، کلاسها و کارگاه های مرتبط برای عموم، آلودگان به ویروس و متخصصین مرتبط داشته باشد که درک درستی از ویروس در جامعه پزشکی بطور اخص و مردم بطور اعم به وجود آید.
بنابراین لزوم تشخیص هر چه سریعتر ستاد از طرف آن معاونت محترم در راستای نامه سال گذشته جناب عالی برای تشکیل مرکز تحقیقات HTLV-I ( بصورت جایگزین ) پیشنهاد می شود.
در عفونت HTLV-1 ، اول آنکه همه افراد سالم باید بدانند که ویروس از طریق مایعات، یا جز بدون سلول خون یعنی پلاسما یا سرم منتقل نمی شود. شاید بتوان گفت که HTLV-1تنها ویروس در طبیعت است که با انتقال سلول آلوده زنده منتقل می گردد. پس فرد آلوده بسیار بی خطر می باشد و فقط در چند مورد باید توجه بهداشتی انجام شود. بنابرین آنچه امروزه در خانواده ها یا در اجتماع از وضعیت افراد آلوده استناط می شود به دلیل ترس از واگیری عفونت (برداشت غیر علمی )، این افراد کمترین حمایت از طرف خانواده ، اجتماع یا سیستم بهداشتی را دارند. یعنی در نتیجه تبلیغات نادرست درک مناسبی از سه مورد بهداشتی بالا وجود نداشته است و این افراد به انزوا کشیده شده اند. دوم آنکه بسیاری از کادر پزشکی نیز اطلاعات تادرست به افراد آلوده یا خانواده آنها انتقال نموده اند که این وضع را بسیار بغرنج نموده است. سوم آنکه در کلان سیستم بهداشتی استان دو نظر وجود دارد، در نظر اول کارشناسان معتقدند که باوجود شیوع ویروس های هپاتیتی HBV، HCV و خطر گسترش ویروس HIV-I بطور عملی شیوع و گسترش ویروس HTLV-I اهمیت بهداشتی ندارد.
در نظر دوم دیدگاه های بهداشتی بسیار اغراق گونه از این ویروس در حد ویروس HIV شده است، بدون آنکه حتی کوچکترین پشتوانه علمی یا عملی برای دیدگاه های خود داشته باشند. آنچه از اصول اکولوژی شهری عفونت ها می توان استنباط نمود، هر دو دیدگاه افراط و تفریطی هستند و اساس علمی قوی ندارند. حال بر اساس شاخص های شهر سالم اولین وظیفه مسئولین بهداشتی ایجاد روحیه حمایت دو جانبه در شهروندان برای حل مشکلات بهداشتی ودر این مورد خاص داشتن درک درست از یک ویروس بی خطر (احتمال بیماری زایی کم) ولی سرطان زا وناتوان کننده در کسر کوچکی از جمعیت (محتمل بزرگ) می باشد.

ستاد HTLV-I

ستاد HTLV-I

نو روزنامه

اولین کنگرهHTLV-I